« كسى كه مىخواهد شاعر را درك كند بايد به سرزمين شاعر برود . » گوته ، ديوان غربى . پيرامون درياچهء اروميه 8 با اينكه شايع بود كه در همه جا برف سنگينى باريده است من جرئت به خرج دادم و راه مسافرت از تبريز به شهر اروميه ( و درست‌تر : اورميه ) را در پيش گرفتم تا در پيرامون درياچهء اروميه به سير و سفر پردازم . پيش از حركت يكى از دوستان به من گفت كه اگر با دليجان سفر كنم بعدها آرزو خواهم كرد كه اى كاش با اسب رفته بودم و اگر با اسب سفر كنم بعدها پشيمان خواهم شد كه چرا با دليجان سفر نكرده‌ام . وقايعى كه بعدها روى داد حقيقت سخنان آن دوست را ثابت كرد . « راهها » بىاندازه خراب بود و سفرى كه معمولا سه تا چهار روز وقت مىگيرد شش روز طول كشيد . در چهل و هشت ساعت اول با دو ايرانى محشور بودم كه در راه به ايشان برخورده بودم و مانند من سوار بر اسب بودند . يكى از ايشان از مردم روستاى « خسروه » 1 نزديك « ديلمان « 1 » » واقع در شمال غربى درياچهء اروميه بود و از مشهد كه در مشرق ايران است به سوى زادگاه خود باز مىگشت ؛ و ديگرى كارمند بانك در طهران بود . شخص اخير مردى بود خوش‌سيما ، داراى چشمانى زيبا و

--> ( 1 ) . ديلمان يا « ديلمان دره » اكنون دهى است از دهستان گرديان شهرستان شاپور ( سابقا بخش سلماس ، شهرستان خوى ) ، واقع در قسمت شمال غربى درياچهء رضائيه ؛ داراى 56 نفر سكنه . خسروه مذكور در همين سطر همان دهى است كه اكنون خسروآباد ناميده مىشود و جزو دهستان حومهء شهرستان شاپور مىباشد . اين ده در پنج كيلومترى جنوب غربى شاپور و در قسمت شمال غربى درياچهء رضائيه واقع و داراى 276 نفر سكنه است . م